Los mejores precios negociados para usted...
gastronomía, alojamientos, termalismo...
|
|
También puede realizar la búsqueda seleccionando un área turística y/o ayuntamiento por medio de los menús desplegables.
|
|
|
 |
|
|
Arquitectura Popular
Fuente
Fuente traída del Posío, sustituyó a la estatua de Concepción Arenal. Levantada sobre un pedestal con diseño del pintor modernista ourensano Parada Justel, a quién se le atribuyen los modelos de los jarrones y barandilla de bronce que cierra el conjunto de la parte baja, imitación de la original.
Escultura Blanco Amor
Fonte
Fonte traída do Posío, substituíu á estatua de Concepción Areal. Levantada sobre un pedestal con deseño do pintor modernista ourensán Parada Justel, a quen se lle atribúen os modelos dos floreiros e varanda de bronce que pecha o conxunto da parte baixa, imitación da orixinal.
Escultura Branco Amor
Fontana portata del Posío, sostituí alla statua di concezione arenile. Alzato su un piedistallo con disegno del pittore modernista ourensano Parada Justel, a chi si gli attribuiscono i modelli dei vasi e ringhiera di bronzo che chiude l'aggregato della parte, imitazione dell'originale. Scultura Blanco Amor
|
|
|
|
 |
|
|
Arquitectura Popular
No debes perderte...
Manantiales de aguas termales (67ºC). Aguas silicatadas, fluoradas, litínicas e hipertermales, aplicables a dermopatías pruriginosas. En el jardín de la parte inferior se encuentra la Burga de Abajo, fuente de estilo neoclásico proyectada por el arquitecto Trillo a mediados del s. XIX. Consta de tres cuerpos, cada uno con su respectivo caño, el central absidiado y más elevado. Remata el conjunto un escudo de la ciudad. Ascendiendo las escaleras, una explanada centrada por un estanque con dos esculturas: "La casa de la nube" y "Calpurnia Abana". En la parte superior la Burga de Arriba con fuente de estilo popular del s. XVII. A la derecha réplica de las 4 aras encontradas en la ciudad, la primera en honor a las ninfas de esta agua.
Hot springs (67ºC), Silicate, fluorine, hyper thermal waters and with lithium, prescribed for pruriginous dermatitis. The lower part is called "Burga de Abaixo", Lower Burga, where there is a garden and the fountains of the Neoclassic period, project of the architect Trillo in the middle 19th century. The fountains are composed of three bodies, each one with its spout, the central one is the higher and at the top of it there is an apse and the old shield of Orense. Going up the staircase, there is a pond and two sculptures: "Calpurnia Abana" and "A Casa da Nube". In the upper part, "A Burga de Arriva", "Upper Burga", there is a popular-style fountain of the 17th century. To its right there is the copy of the four altar stones found in honour of the nymphs of these waters.
Manantiais de augas termais (67ºC). Augas silicatadas, fluoradas, litínicas e hipertermales, aplicables a dermopatías pruriginosas. No xardín da parte inferior atópase a Burga de Abaixo, fonte de estilo neoclásico proxectada polo arquitecto Trillo a mediados do s. XIX. Consta de tres corpos, cada un co seu respectivo caño, o central absidiado e máis elevado. Remata o conxunto un escudo da cidade. Ascendendo as escaleiras, unha chaira centrada por un estanque con dúas esculturas: "A casa da nube" e "Calpurnia Abana". Na parte superior a Burga de Arriba con fonte de estilo popular do s. XVII. Á dereita réplica das 4 aras atopadas na cidade, a primeira en honra ás ninfas desta auga.
Sorgenti di acque termali ( 67ºC). Annacquate silicatadas, fluoradas, litínicas e hipertermales, applicabili a dermopatías pruriginosi. Nel giardino del parte inferiore si trova la sorgente termale di sotto, fonte di sono in uso neoclassicista proiettato per l'architetto trebbia a dimezzati della s. XIX. Consta di tre corpi, ognuno con il suo rispettivo tubo, il centrale absidiado e più elevato. Finire l'aggregato uno scudo della città. Promuovendo le scale, una spianata centrata per uno stagno con due sculture: "La casa della nuvola " e " Calpurnia Abana". Nel l'intelletto la sorgente termale dall'alto con fonte di stile popolare della s. XVII. a destra replica dalle 4 are contrarie nella città, il primo in onore alle ninfe di questa acqua. |
|
|
|
 |
|
|
Arquitectura Civil
El nuevo auditorio de Ourense nace con vocación de convertirse en referente arquitectónico y paisajístico para la ciudad. Se sitúa en una ubicación privilegiada -en los terrenos del antiguo cuartel de San Francisco- ya que se encuentra a la misma distancia -diez minutos a pie- del centro histórico y también del centro comercial y recreativo. Se trata de un edificio que alberga un gran auditorio con capacidad para 1.000 personas, así como una serie de espacios anexos destinados a congresos, conferencias, exposiciones, etc. El volumen proyectado tiene como elemento central a modo de reclamo la torre del escenario, la llamada torre de tramoyas, que por necesidades técnicas alcanza gran altura, disponiéndose a su alrededor los demás volúmenes. Se trata de una construcción funcional pero muy atractiva, donde se emplean materiales tradicionales como el granito rosa Porriño combinado con el granito gris Mondariz en las fachadas y otros más contemporáneos como son el vidrio, el aluminio y el acero. Se busca en el edificio la combinación de eficacia y funcionalidad con la de representatividad, aspirando a ser un dinamizador de la ciudad y un importante punto de encuentro. Destino/uso: Horario de visita: Según la programación. Arquitecto: Xose Manuel Casabella López.
The new auditorium of Ourense was born with a vocation of becoming an architectonic and landscape reference for the city. It is located in a privileged site -where the old headquarters of San Francisco were located- because it is at the same distance -ten minutes walking- of the old quarter and of the shopping center. It is a building that has a big auditorium that can hold up to a thousand people, and several joined places for conferences, lectures, exhibitions, etc. The central element is the stage tower, the tower known as stage machinery, which has a great high and the rest of the constructions around it. It is a functional construction but very attractive, where traditional materials were used like the pink granite from "Porriño", combined with the grey one from "Mondariz" in the façades and other contemporary elements like the glass, aluminium and steel. What it is searched for is the efficiency and functionality with representativeness, aspiring to be a motivator of the city and an important pointo of meeting. Purpose: visiting hours: depends on the program. Architect: Xose Manuel Casabella López.
O novo auditorio de Ourense nace con vocación de converterse en referente arquitectónico e paisaxístico para a cidade. Sitúase nunha localización privilexiada -nos terreos do antigo cuartel de San Francisco- xa que se atopa á mesma distancia -dez minutos a pé- do centro histórico e tamén do centro comercial e recreativo. Trátase dun edificio que alberga un gran auditorio con capacidade para 1.000 persoas, así como unha serie de espazos anexos destinados a congresos, conferencias, exposicións, etc. O volume proxectado ten como elemento central a modo de reclamo a torre do escenario, a chamada torre de tramoyas, que por necesidades técnicas alcanza gran altura, dispóndose á súa ao redor os demais volumes. Trátase dunha construción funcional pero moi atractiva, onde se empregan materiais tradicionais como o granito rosa Porriño combinado co granito gris Mondariz nas fachadas e outros máis contemporáneos como son o vidro, o aluminio e o aceiro. Búscase no edificio a combinación de eficacia e funcionalidade coa de representatividade, aspirando a ser un dinamizador da cidade e un importante punto de encontro. Destino/uso: Horario de visita: Segundo a programación. Arquitecto: Xose Manuel Casabella López.
Il nuovo uditorio di Ourense nasce con vocazione di convertirsi in relativo architettonico e paesaggistico per la città. Si situa in un'ubicazione privilegiata, nei terreni dell'antica caserma di san Francisco, giacche si trova alla stessa distanza, dieci minuti a piedi, del centro storico ed anche del centro commerciale e ricreativo. Si commercia di un edificio che alberga un grande uditorio con capacità per 1.000 si presenta, così come una serie di spazi annessi destinati a congressi, conferenze, esposizioni, ecc. Il volume proiettato ha come elemento centrale a modo di reclamo la torre dello scenario, la chiamata torre di macchina teatrale, che per necessità tecnici basta grande altezza, disponendo si al suo intorno altri volumi. Si commercia di una costruzione funzionale ma molto attraente, dove si impiegano materiali tradizionali come il granito rosa Porriño combinato con il granito grigio Mondariz nelle facciate ed altri più contemporanei come sono il vetro, l'alluminio e l'acciaio. Si cerca nell'edificio la combinazione di efficacia e funzionalità con il di rappresentatività, aspirando ad essere un dinamizador della città ed un importante punto di incontro. Destino/uso: Orario di visita: Secondo la programmazione. Architetto: Xose Manuel Casabella López. |
|
|
|
 |
|
|
Arquitectura Religiosa
Iglesia pequeña y rústica con escudo frontal datado en el primer tercio del s. XVIII dedicada a la Virgen de Portovello pero con antiguo origen en el s. XIV. En la fachada encontramos características de la arquitectura popular como el arco de medio punto y la espadaña. Capilla que alberga la imagen de la Virgen de Portovello a la que se rinde culto especialmente el 8 de Mayo, fecha en la que la Virgen es transportada por una barca a través del río Miño entre centenares de pétalos de rosas.
Small and rustic church with a frontal shield from the first third of the 18th century dedicated to the Virgin of Portovello but with an antique origin of the 14th century. In the façade we can find characteristics of the popular architecture as the semi-circular arch and the belfry. The chapel houses the image of the Virgin of Portovello, worshiped specially in the 8th May, date in which the Virgin is moved by a ship through the Miño river between hundreds of petals of roses. Igrexa pequena e rústica con escudo frontal datado no primeiro terzo do s. XVIII dedicada á Virxe de Portovello pero con antiga orixe no s. XIV. Na fachada atopamos características da arquitectura popular como o arco de medio punto e a espadana. Capela que alberga a imaxe da Virxe de Portovello á que se rende culto especialmente o 8 de Maio, data na que a Virxe é transportada por unha barca a través do río Miño entre centenares de pétalos de rosas
Chiesa piccola e rustico con faccio scudo frontale datato nel primo terzo della s. XVIII affezionato alla vergine di Portovello ma con antica origine nella s. XIV. Nel facciata trova caratteristiche dell'architettura popolare come l'arco a tutto sesto e l'espadaña. Cappella che alberga l'immagine della vergine di Portovello appena si vince culto specialmente il 8 maggio, data in quella che la vergine è trasportato per una barca attraverso il fiume Miño tra centinaia di petali di rosi. |
|
|
|
 |
| CAPILLA DE NUESTRA DE SEÑORA DE LOS REMEDIOS - OURENSE |
|
Arquitectura Religiosa
Fundada como patronato laico por don Francisco Méndez en 1522 en la orilla izquierda del río, servía para proteger a los viajeros de los ladrones que acechaban aquel lugar. También sirvió de cita para saldar cuentas recibiendo el nombre de Campo del Desafío A lo largo del muro destacan los huecos góticos y en 1584 se le añadiría una portada de medio punto. a fachada es muy sencilla y solo lucen dos escudos de armas de la familia a ambos lados de la portada. El interior consta de una nave y dos laterales separadas por columnas. Cercano a la cabecera se encuentra el sepulcro marmóreo de Francisco Méndez Montoto, juez, regidor y procurador general de la ciudad (1450-1550). La Virgen de los Remedios aún concita un notable número de personas en su romería cada 8 de septiembre. En el campo donde se ubica se celebraron múltiples desafíos, fue solar de circos ambulantes, plaza de toros, sede de la primera eléctrica orensana, recinto ferial y actualmente esta ocupada por instalaciones deportivas. También en los jardincillos, del otro lado de la carretera, destaca la obra escultórica de Antonio Faílde, traída desde la Casa de Campo de Madrid donde formaba parte de la Feria de Muestras. Declarada Monumento Nacional en 1961.
Abierta durante la novena en honor a la Virgen, 8 de Septiembre.
It was founded as a secular foundation by Francisco Méndez in 1522 in the left bank of the river. Its purpose was to protect the travellers from the burglars that hanged around the place. It also served as a place of meeting to settle receiving the name of Campo del Desafío. Along the wall the gothic holes are worth mentioned and in the year 1584 it will be added a door with semicircular arch. The façade is very simple and there are two coats of arms of the family in both sides of the door. The inside has a nave and two laterals separated by columns. Near the head there is the sepulchre of Francisco Méndez Montoto, judge, ruler and attorney of the city (1450-1550)The Virgin of Remedios still makes people meet in the procession every 8 of September. In the field where it is placed were celebrated several challenges, it was site of travelling circus, bull-fighting square, seat of the first electrical station, fairground and sports facilities.Also in the garden in the other side of the road, it is highlighted the sculptural work of Antonio Failde, brought from the Casa de Campo of Madrid where it was part of the Trade Fair.It was declared “Monumento Nacional” National Monument in 1961. Fundada como padroado laico por don Francisco Méndez en 1522 na beira esquerda do río, servía para protexer aos viaxeiros dos ladróns que axexaban aquel lugar. Tamén serviu de cita para saldar contas recibindo o nome de Campo do Desafío Ao longo do muro destacan os ocos góticos e en 1584 engadiríaselle unha portada de medio punto. a fachada é moi sinxela e só locen dous escudos de armas da familia a ambos os dous lados da portada. O interior consta dunha nave e dúas laterais separadas por columnas. Próximo á cabeceira atópase o sepulcro marmóreo de Francisco Méndez Montoto, xuíz, rexedor e procurador xeral da cidade (1450-1550). A Virxe dos Remedios aínda concita un notable número de persoas na súa romaría cada 8 de setembro. No campo onde se sitúa celebráronse múltiples desafíos, foi solar de circos ambulantes, praza de touros, sede da primeira eléctrica ourensá, recinto feiral e actualmente esta ocupada por instalacións deportivas. Tamén nos xardincillos, do outro lado da estrada, destaca a obra escultórica de Antonio Faílde, traída desde a Casa de Campo de Madrid onde formaba parte da Feira de Mostras. Declarada Monumento Nacional en 1961
Fondee en 1522 par Don Fransisco Mendez, monument national historique et qrtistique depuis 1961.
Motivato come patronato laico per dono Francisco Méndez in 1522 nella riva sinistra del fiume, serví per proteggere ai passeggeri dei ladri che spiavano quello luogo. Anche serví di appuntamento per saldare un debito conti ricevendo il nome di campagna della sfida lungo il muro distacca i vani gotici e in 1584 si gli aggiunge un portale di intercedo punto. a facciata è molto semplice e solo brillano due stemmi della famiglia ad ambedue lati del portale.L'interiore consta di una nave e due laterali separati per colonne. Vicino al capezzale si trova il sepolcro marmoreo di Francisco Méndez Montoto, giudice, consigliere comunale e procuratore generale della città (1450-1550).La vergine dei rimedi ancora concita un notevole numero di persone nel suo pellegrinaggio ogni 8 settembre.Nella campagna dove si è situato si celebrarono molteplici sfide, fu solare di circhi ambulanti, arena, sede del primo elettrico orensana, recinto feriale ed attualmente questo occupato per installazioni sportive.Anche nei jardincillos, dell'altro lato della strada, distacca l'agisce scultorio di Antonio Faílde, portata dalla villa di campagna di Madrid dove formò parte delle fiera campionaria. Dichiarato monumento nazionale in 1961. |
|
|
|
 |
| CAPILLA DE SAN COSME Y SAN DAMIÁN - OURENSE |
|
Arquitectura Religiosa
No debes perderte... sobre todo en Navidades
Pequeña iglesia con hospital anejo construida en 1521 por el cirujano Juan Lérez .Estilo plateresco. Puerta con arco carpanel con dos esculturas bajo dosel. En la clave se representan los santos y en los ángulos los escudos del fundador y a un extremo un campanil. Desde 1982 acoge un belén esculpido de Arturo Baltar compuesto por figuras de barro cocido que representan escenas tradicionales del mundo rural. Abierta en Navidad.
You can’t loose... above all in Christmas.Small church with a joined hospital built in 1521 by the surgeon Juan Lérez. Plateresque style. Door with basket arch and two sculptures below a canopy. The saints are represented in the keystone and in the corners the shields of the founder and in an end a campanile. From 1982 there is inside a nativity scene sculpted by Arturo Baltar fromed by figures of clay that represent traditional scenes of the rural environment. Open in Christmas. Ermida dedicada os santos Cosme e Damian fundada no s.XVI. De estilo plateresco,porta con arco carpanel con doas esculturas baixo o dosel. Na clave do arco, estan os santos. E sobre a porta, a inscripcion fundacional. Nos angulos, os escudos de armas o fundador en un extremo u campanil. Desde 1982 acolle un Belen esculpido por Arturo Baltar e composto por figuras de a barro cocido con escenas tradiccionais do rural ourensano. Murales de Quesada e tablas nas hornacias de Virxilio.
Fondee au 16eme siecle. En 1982 grace a la rehabilitation de la vieille capital, le sculpteur Arturo Baltar a instale son bal populaire pour qu"il puisse etre enseigner durant les fete de noel.
Piccola chiesa con ospedale annesso costruito in 1521 per il chirurgo Juan Lérez.Sono in uso plateresco. Porta con arco carpanel con due sculture sotto baldacchino. Nella chiave si rappresentano i santi e negli angoli gli scudi del fondatore e ad un estremo un campanil. Da 1982 accoglie un presepio scolpito di Arturo Baltar composto per figure di fango bollito che rappresentano scene tradizionali del mondo rurale. Aperto in natale. |
|
|
|
 |
| CAPILLA DEL SANTO CRISTO (CATEDRAL BASÍLICA DE S.MARTIÑO) |
|
Arquitectura Religiosa
No debes perderte...
La capilla debe su nombre al Cristo que alberga. Es un Cristo gótico, moribundo, de cuerpo enfermo y agotado y marcado por un gran realismo, de ahí el hecho de que pelo y barbas sean naturales, lo que daría lugar a la creencia popular de que le crece el pelo. La capilla primitiva ocupaba el lugar del actual altar de la Virgen del Pilar, pero en el s.XVI se construyó la actual siendo ampliada en el s. XVII con un segundo cuerpo. La mayor parte de las esculturas son del s.XVII y s.XVIII entre las que sobresalen el San Mauro, obra de Francisco de Moure, uno de los más ilustres escultores gallegos. Las pinturas son de la misma época. Completa el conjunto parte de la sillería coral trasladada desde el centro de la nave mayor (s.XVI). En el trasaltar destaca el busto de la Dolorosa y el Cristo del Perdón. Horarios: de 8:30h a 13:00h y de 16:30h a 20:00h Los días festivos media hora más.
The chapel owes its name to the Christ that it houses. It is a gothic Christ, moribund, of sick body and exhausted and marked by a great realism, which makes its hair and beard be natural, what would become the popular believe that its hair grows. The primitive chapel used to occupy the place of the altar of the Virgin of Pilar, but in the 16th century it was built the present-day chapel which was enlarged in the 17th century with a second body. Most of the sculptures beong to the most distinguished Galician sculptors. The paints are from the same time. The group is completed with part of the ashlar of the choir transferred from the center of the major nave (16th c.). It is important in the post-altar the bust of the Dolorosa and the Christ of Perdón (forgiveness).
A capela debe o seu nome ao Cristo que alberga. É un Cristo gótico, moribundo, de corpo enfermo e esgotado e marcado por un gran realismo, de aí o feito de que pelo e barbas sexan naturais, o que daría lugar á crenza popular de que lle crece o pelo. A capela primitiva ocupaba o lugar do actual altar da Virxe do Alicerce, pero no s.XVI construír a actual sendo ampliada no s. XVII cun segundo corpo. A maior parte das esculturas son do s.XVII e s.XVIII entre as que sobresaen o San Mauro, obra de Francisco de Moure, un dos máis ilustres escultores galegos. As pinturas son da mesma época. Completa o conxunto parte da sillería coral trasladada desde o centro da nave maior (s.XVI). No trasaltar destaca o busto da Dolorosa e o Cristo do Perdón.
La cappella deve il suo nome al Cristo che alberga. È un Cristo gotico, moribondo, di corpo malato e finito e marcato per un grande realismo, da ciò il fatto che pelo e barbe sono naturali, quello che darebbe luogo alla credenza popolare che gli cresce il pelo. La cappella primitiva occupò il luogo dell'attuale altare della vergine del pilone, ma nel s.XVI si costruí l'attuale essendo ampliato nella s. XVII con un secondo corpo. La maggior parte delle sculture sono del s.XVII e s.XVIII tra quelle che sporgono il san Mauro, opera di Francisco di Moure, uno dei più illustri scultori galiziani. Le pitture sono della stessa epoca. Completa la congiunta parte del salotto corale traslocato dal centro della nave maggiore (s.XVI). Nel trasaltar distacca il busto del doloroso e il Cristo del perdono.
|
|
|
|
 |
| CAPILLA DEL SEMINARIO MENOR - OURENSE |
|
Arquitectura Religiosa
Mandada construir por el obispo Dr Xose da Costa. Se presenta como una capilla de esencia gótica. Consta de tres naves. El exterior muestra un estilo barroco marcado por una escalera monumental con balaustrada coronada por diferentes esculturas de santos que rompe con el goticismo de la fachada presidida por un gran arco conopial y rematado por un esbelto cupulín. Situada en la ladera de una montaña desde la cual se pueden contemplar las majestuosas vistas de la ciudad de Ourense. No visitable.
It was ordered to build by the bishop Dr Xose da Costa. It is presented as a chapel of gothic essence. It is made of three naves. The exterior shows a baroque style marked by a great staircase with balustrade topped by different sculptures of saints which breaks with the gothic style of the façade dominated by a great arch and finished by a little dome. It is placed in the hillside of a mountain from which it can be seen the majestic views of the city of Ourense. It cannot be visited. Mandada construír polo bispo Dr Xose dá Costa. Preséntase como unha capela de esencia gótica. Consta de tres naves. O exterior mostra un estilo barroco marcado por unha escaleira monumental con balaustrada coroada por diferentes esculturas de santos que rompe co goticismo da fachada presidida por un gran arco conopial e rematado por un esvelto cupulín. Situada na ladeira dunha montaña desde a cal pódense contemplar as majestuosas vistas da cidade de Ourense.
Comandato costruire per il vescovo Dr Xose dà costa. Si presenta come una cappella di essenza gotica. Consta di tre navi. L'estero mostra uno stile barroco marcato per una scala monumentale con balaustrata coronato per differenti sculture di santi che rompe con il goticismo della facciata presieduta per un grande arco conopial e finito per uno snello cupulín. Situato nel pendio di una montagna dal come si possono contemplare i maestosi vestono della città di Ourense. |
|
|
|
 |
| CAPILLA MAYOR (CATEDRAL-BASÍLICA DE S.MARTIÑO) - OURENSE |
|
Arquitectura Religiosa
No debes perderte...
El ábside alberga cinco nichos semicirculares practicados en el espesor del muro y que no se acusan exteriormente, de los que arrancan los nervios que confluyen en la clave central. Aparece rodeada por un deambulatorio en el que se construyeron diversos altares y sepulcros así como diversas capillas. Ábsides laterales desaparecieron al abrirse la girola. Retablo mayor (1516-1520) dividido en escenas de la vida de Jesús y María que se completan con figuras repintadas del s.XIX. Colaterales barrocos. Pinturas del s. XVIII representan los martirios de los santos. En la parte baja del retablo se instala la sillería baja del coro renacentista. La capilla alberga sepulcros de diferentes épocas, góticos y del s.XIX. El cimborrio se levanta sobre trompas de 28 m de altura completados por una bóveda estrellada de 8 puntas. The apse houses five semicircular niches made in the thickness of the wall and that are not showed to the exterior, from which the nerves start, that constitute the centre. It appears rounded by an ambulatory in which some altars, sepulchres and chapels were built. The lateral apses disappeared when the ambulatory was open. The main altarpiece (1516-1520) divided in scenes of the life of Jesus and María that are completed with painted forms of the 19th c. The collaterals are of baroque style. 18th century pintures that represent the martyrdoms of the saints. In the lower part of the altarpiece it is placed the low ashlar of the renaissance choir. The chapel houses sepulchres that belong to different times, gothic and from the 19th century. The dome is over ribs of 28 metres and completed by a star-shaped vault of 8 tips. A ábsida alberga cinco nichos semicirculares practicados no espesor do muro e que non se acusan exteriormente, dos que arrincan os nervios que conflúen na clave central. Aparece rodeada por un deambulatorio no que se construíron diversos altares e sepulcros así como diversas capelas. Ábsidas laterais desapareceron ao abrirse a girola. Retablo maior (1516-1520) dividido en escenas da vida de Jesús e María que se completan con figuras repintadas do s.XIX. Colaterais barrocos. Pinturas do s. XVIII representan os martirios dos santos. Na parte baixa do retablo instálase a sillería baixa do coro renacentista. A capela alberga sepulcros de diferentes épocas, góticos e do s.XIX. O cimborrio levántase sobre trompas de 28 m de altura completados por unha bóveda estrelada de 8 puntas.
L'abside alberga cinque loculi semicircolari praticati nello spessore del muro e che non accusati esternamente, di quelli che si mettono in moto i nervi che confluono nella chiave centrale. Appare girato intorno a per un ambulacro in quello che si costruiti diversi altari e sepolcri così come diverse cappelle. Absidi laterali scomparirono al aprire si l'absidiola. Pala d'altare maggiore (1516-1520) diviso in scene della vita di Jesús e María che si completati con figure repintadas del s.XIX. collaterali barocchi. Pitture della s. XVIII rappresentano i martiri dei santi. Nella parte della pala d'altare si installa il salotto del coro rinascimentale. La cappella alberga sepolcri di differenti epoche, gotici e del s.XIX. il tamburo si alza su trombe di 28m di altezza completati per una volta stellata di 8 punte. |
|
|
 |
| CARCERE DA COROA - OURENSE |
|
Arquitectura Civil
Antigua cárcel de la Corona (propiedad episcopal). Edificada por el obispo Fray Juan Muñoz de la Cueva, quién también edificó el palacio que hoy es Museo Arqueológico Municipal. Actualmente forma parte del Ayuntamiento de Ourense ocupándose de los aspectos relativos a Servicios Sociales Municipales.
Old jail of the Crown (episcopal property). It was built by the bishop Fray Juan Muñoz de la Cueva, who also built the palace that is the Archaeological Museum in the present day. Nowadays is part of the Council of Ourense taking care of the aspects concerning the Municipal Social Services.
Antigo cárcere da Coroa (propiedade episcopal). Edificada polo bispo Frei Juan Muñoz da Cova, quen tamén edificou o palacio que hoxe é Museo Arqueolóxico Municipal. Actualmente forma parte do Concello de Ourense ocupándose dos aspectos relativos a Servizos Sociais Municipais.
Antico carcere della corona (proprietà episcopale). Edificato per il vescovo fra Juan Muñoz della caverna, chi anche edificò il palazzo che oggi è museo archeologico comunale. Attualmente forma parte del comune di Ourense occupando si degli aspetti relativi a servizi sociali comunali. |
|
|
|
 |
|
|
Arquitectura Civil
Edificio de dos plantas en forma de cuadrilátero con un cuerpo añadido en la orientación S-O. Tiene un patio interior con escalera y solana.
Propiedad privada no visitable.
Edificio de dúas plantas en forma de cuadrilátero cun corpo engadido na orientación S-Ou. Ten un patio interior con escaleira e solana.
Edificio di due piante in forma di quadrilatero con un corpo aggiunto nell'orientamento S-O. ha un cortile interiore con scala e solatio |
|
|
 |
| CATEDRAL - BASÍLICA DE SAN MARTIÑO -OURENSE |
|
Arquitectura Religiosa
No debes perderte....
CATEDRAL DE OURENSE: Románico de transición (s.XII y s.XIII) con notables influencias compostelanas, siendo la fecha de consagración 1188. En el interior planta de cruz latina, tres naves, brazo mayor de 9 tramos, crucero de una sola nave con 4 tramos, primitiva cabecera de tres ábsides semicirculares precedida de tramo recto. Tiene también sendas torres en los tramos entrantes de la cruz, con escalera de caracol y otras dos flanqueando la fachada principal de la que una está incompleta. La advocación a San Martín arranca de una leyenda que sitúa en el reinado de Carriarico la conversión de los suevos -de profesión arriana- al catolicismo por la ínter secesión milagrosa del santo turonense. Se diferencian tres etapas constructivas: la primera hacia 1160 en el que se realizan la capilla central y el comienzo de los laterales. La segunda, durante el episcopado de D. Alfonso (1174-1213) y que incluye el cierre de la cabecera, el crucero y el comienzo de las naves longitudinales, periodo en el que se celebró la consagración de la catedral. La tercera etapa se realiza durante el episcopado de Don Lorenzo (1214-1248), a quien correspondería la conclusión de las naves y el comienzo del Pórtico del Paraíso. El crucero, muy desarrollado, ofrece en su tramo central un monumental y espectacular cimborrio, comenzado a construir en 1499 y acabado en 1505, con dirección y traza de Rodrigo de Badajoz, inspirado en el primitivo de la catedral de Burgos. Como cierre de la nave longitudinal se planteó el Pórtico del Paraíso. No podemos olvidar el retablo mayor (obra de Cornelis de Holanda, entre 1515 y 1520, de estructura gótica, con cinco calles y cuatro cuerpos), la rejería, el Cristo de los Desamparados o la capilla del Santísimo Cristo de Ourense y la sacristía en el brazo sur (1556-1565). Las fachadas se dividen en dos cuerpos en altura, con la portada en la parte baja y un rosetón en la parte superior. La del Norte carece de rosetón, sustituido por tímpano semicircular con escenas del Calvario flanqueadas por los escudos de los Fonsecas y el Real. CAPILLA DEL SANTO CRISTO: En el brazo norte de la catedral, construida en el s.XVII. Un Cristo Gótico, de gran verismo (s.XIV). La capilla de Juan de Herrera, s.XVI, rectangular con bóveda de crucería, fue posteriormente ampliada por Pedro Arén, s.XVII. El baldaquín es obra de Domingo de Andrade. Y el resto de las tallas son de Castro Canseco (1696-1703) Destacan la de San Mauro, obra de Francisco de Moure , la sillería del coro trasladada desde el centro de la nave mayor a esta capilla en 1938 (sus autores son Diego Solís y Juán de Anglés, 1580-1590) y la venerada imagen de la Dolorosa de los Hermanos Sierra. CAPILLA MAYOR: En su parte inferior, hay dos pinturas del salmantino Pitti (s.XVIII) y dos sepulcros: el del cardenal Quevedo (Antonio Solá, 1836) y el sepulcro del obispo desconocido (s.XIV). PÓRTICO DEL PARAÍSO: s.XIII, influencia del Pórtico de la Gloria y que se compone de tres tramos. El arco norte se simplifica en una representación de hojas. El arco sur, símbolo del juicio final, con Cristo juez y el arcángel San Miguel. En el central los 24 ancianos del Apocalipsis (la pintura, producto de un repintado del s.XVIII, respetaba la primitiva románica. Claustro gótico de finales del s.XIII, denominado "Claustra Nova", que actualmente alberga las dependencias del museo catedralicio. |
|
|
|
 |
| CLAUSTRO DE SAN FRANCISCO - OURENSE |
|
Arquitectura Religiosa
Es el claustro de estilo románico-gótico (s. XIV) más autóctono y completo de Galicia. Fue cuartel de infantería desde 1843 hasta su cesión. La iglesia fue trasladada al parque de San Lázaro en 1929. De planta rectangular, casi cuadrada, ninguno de los lados tiene el mismo número de arcos, que en total suman 63, apuntados y apoyados en columnas dobles excepto las cuatro primeras y las cuatro últimas. La cubierta es de madera. La decoración se concentra en los espacios ínterarcos con babezas inscritas en círculos, y en los capiteles. La temática varía desde representaciones vegetales hasta animales fantásticos y reales y seres humanos. Fue declarado Monumento Nacional en 1923
No visitable.
É o claustro de estilo románico-gótico (s. XIV) máis autóctono e completo de Galicia. Foi cuartel de infantería desde 1843 ata a súa cesión. A igrexa foi trasladada ao parque de San Lázaro en 1929. De planta rectangular, case cadrada, ningún dos lados ten o mesmo número de arcos, que en total suman 63, apuntados e apoiados en columnas dobres excepto as catro primeiras e as catro últimas. A cuberta é de madeira. A decoración concéntrase nos espazos ínterarcos con babezas inscritas en círculos, e nos capiteis. A temática varía desde representacións vexetais ata animais fantásticos e reais e seres humanos. Foi declarado Monumento Nacional en 1923
Ce cloitre gothique du 19eme siecle est monument national depuis 1923. De 1843 a 1984 l"endroit fut un maison pour enfant. L2edifice a soufert de ces diverses reconvertions.
È il chiostro di stile romanico-gotico ( s. XIV) più autoctono e completo di Galicia. Fu caserma di fanteria da 1843 fino alla sua cessione. La chiesa fu traslocata al parco di san Lazzaro in 1929. Interamente rettangolare, quasi quadrato, nessuno dei lati ha lo stesso numero di archi, che complessivamente ammontano 63, aguzzo ed appoggiato in colonne doppie tranne il quattro primo e i quattro ultimi. Il coperchio è di legno. La decorazione si concentra negli spazi ínterarcos con babezas iscritti in circoli, e nei capitelli. La tematica variò da rappresentazioni vegetali fino ad animali fantastici e reali e siete umani. Fu dichiarato monumento nazionale in 1923 |
|
|
 |
| CONJUNTO ARQUEOLÓGICO DE SANTOMÉ - OURENSE |
|
Arquitectura Popular
No debes perderte...
El conjunto arqueológico de Santomé fue inaugurado en marzo del 2005. Situado a escasos 3 kilómetros de Ourense es el único enclave de Galicia donde en el mismo yacimiento pueden visitarse restos castreños y romanos en un entorno único.
Horarios: Toda la semana: de 11:00h a 14:00h y de 16:00h a 19:00h.-(Hasta las 21:00h en verano).
O conxunto arqueolóxico de Santomé foi inaugurado en marzo do 2005. Situado a escasos 3 quilómetros de Ourense é o único enclave de Galicia onde no mesmo xacemento poden visitarse restos castrexos e romanos nunha contorna única.
L'aggregato archeologico di Santomé fu inaugurato in marzo del 2005. Situato a scarsi 3 chilometri di Ourense è l'unico enclave di Galicia dove nello stesso giacimento può visitarsi resti castreños e romani in un ambiente unico. |
|
|
|
 |
| CRUCEIRO DE LA PLAZA DE LA MAGDALENA - OURENSE |
|
Arquitectura Popular
Situado en el centro de la plaza de la Magdalena Realizado en 1718, tal y como se lee en la inscripción del basamento. Realizada en granito. Tiene en la cruz las figuras de Cristo y la Virgen Dolorosa. La Virgen apoyada en ángeles y Cristo en una calavera. Cuatro medallones rodean a la Virgen con escenas difíciles de descifrar. Capitel tronco piramidal y fuste con sección poligonal. Base tronco piramidal con relieves y una inscripción que pone “1718” y en la parte octogonal otra inscripción que pone “ Para la ciudad se hizo este crucero y campo siendo corregidor don Bernardo Patricio de Arce y Obregón”. Se apoya en tres escalones de planta cuadrada.
Situado no centro da praza da Magdalena Realizado en 1718, tal e como se le na inscrición do basamento. Realizada en granito. Ten na cruz as figuras de Cristo e a Virxe Dolorosa. A Virxe apoiada en anxos e Cristo nunha caveira. Catro medallones rodean á Virxe con escenas difíciles de descifrar. Capitel tronco piramidal e fuste con sección poligonal. Basee tronco piramidal con relevos e unha inscrición que pon "1718" e na parte octogonal outra inscrición que pon " Para a cidade fíxose este cruceiro e campo sendo corrixidor don Bernardo Patricio de Arce e Obregón". Apóiase en tres chanzos de planta cadrada.
Reddito nel centro della piazza della magdalena realizzata in 1718, come si legge nell'iscrizione del basamento. Realizzato in granito. Ha nella croce le figure di Cristo e la vergine dolorosa. La vergine appoggiata in angeli e Cristo in un teschio. Quattro medaglioni girano intorno ad alla vergine con scene difficili di decifrare. Capitello tronco piramidale e fusto con sezione poligonale. Base tronco piramidale con rilievi ed un'iscrizione che mette " 1718 " e nella parte octogonal altra iscrizione che mette " per la città si fece questo incrocio e spicco è correttore dono Bernardo Patricio di Arce e Obregón ". Si appoggia in tre scaglionate interamente quadrato |
|
|
|
 |
 |
|
|